Donderdag 14 maart

Vandaag dus uit Nelson vertrokken richting Marahau. De zon scheen volop dus met mijn factor 70 maar weer ingesmeerd.  De weg naar Marahau find langs de kust en langs een grote lagune. Tegen 2 uur op de plaats van bestemming aangekomen. Mijn tent opgezet bij "The Barn"; een backpackers gebeuren met campsite en cabines. Het is wel te merken dat het seizoen voorbij is; heerlijk rustig overal. In de loop van de middag heb ik en watertaxi geboekt voor morgen want ik wil naar een baai verderop en dan teruglopen naar de camping. Terug op de camping wat gekletst met een paar Duitse backpackers en gelezen in het zonnetje. Heel relaxed dus vandaag. Na het avondeten een flesje wijn open getrokken en gelezen. Voor half negen was het al donker; wat een verschil met begin februari.

Woensdag 13 maart

De vogels hebben mij vanmorgen op een heerlijke rustgevende manier gewekt. Zoveel verschillende vogels waren aan het kwetteren, heerlijk gewoon.  Op het strand van de baai heb ik ontbeten en daarna de boel ingepakt en tegen half 10 naar het westen gereden; Okiwi Bay was mijn doel. Dat was uiteindelijk zonde van mijn tijd. De rit was mooi maar Okiwi was uitgestorven. Zag er allemaal triest uit met de bewolking van vandaag. Dus verder naar Nelson dit is een wat grotere plaats in het noorden van het zuider eiland. In de stad mijn auto geparkeerd en naar "Mountain Design" gegaan om een andere slaapzak te kopen. Het seizoen loopt op het einde dus is er uitverkoop. Uiteindelijk heb ik er eentje gekocht met eendendons met 40% korting. Kijk daar kan ik wat mee. De slaapzak waar ik afgelopen weken in geslapen heeft een synthetische vulling en weegt ook beduidend meer. Ondertussen was het al 4 uur dus tijd om een camping te gaan zoeken. Bij de gemeentelijke informatie balie wisten ze er wel een paar. Dus ik naar het "Brook Valley Holiday Park". Als je dat leest denk je: dat is wel wat. Nou.....echt ouwe meuk!  Heb ik dat ook eens meegemaakt. Op het park wonen ongeveer 50 personen permanent in tenten, caravans en zelf gefabriceerde woonruimten. Sommige zijn heel erg leuk. Straks maar mijn maaltijd gaan bereiden en dan morgenvroeg hier snel weer weg richting het "Abel Tasman National Park".

Dinsdag 12 maart

Nadat ik voor mijn doen laat wakker werd (half 9) de boel ingepakt, en na het ontbijt vertrokken richting het noorden. Op de kustweg was het erg rustig dus reed ik zelf ook lekker relaxed. Na zo'n 20 km bij "The Store" (een leuke koffie tent) in Kekerengu koffie met een Caramel Crème Pie genomen. Dat was weer Yummie! Je moet jezelf toch zo nu en dan kietelen. Ten zuiden van Blenheim ben ik door een enorm groot wijngaarden gebied gereden. Veel chateau's zijn ook te bezichtigen en men hoopt dan natuurlijk dat je met een aantal flessen de deur uit loopt. Na Blenheim richting Picton. Vanuit Picton varen er ferry's naar Wellington op het noorder eiland. In Picton mijn portemonnee aangevuld met cash en naar het westen gereden. Ik ben gereden over de "Queen Charlotte Drive" richting Linkwater. Deze weg is een "scenic road" en de maximum snelheid is 50 km per uur. De weg bestaat louter uit bochten maar is o zo mooi! Dus Reneetje er weer verschillende keren eruit om van de panorama's (mooie baaien en dito stranden) te genieten. Bij Linkwater afgeslagen naar het noorden een schiereiland op. Ook hier weer een weg met louter bochten. Zo mooi maar wel vermoeiend. Halverwege deze weg aan de "Nikau Cove" een standaard camping van het DOC gevonden. Ik sta dus aan het strand met uitzicht op een baai...zo mooi! En het is hier heel erg rustig; een campervan en nog een tentje. De rest van de middag heerlijk gelezen en s'avonds gegeten. Nu ik dit schrijf zijn verschillende vogels aan het zingen. Ik zit midden in de natuur...heerlijk!

Maandag 11 maart

Vanmorgen samen met Bea naar Rangiora gereden want de auto moest een WOF (een half jaarlijkse APK) ondergaan. Ondertussen in een café een heerlijke koffie met een caramel koek gehad en gezellig bij gepraat. Na een uurtje de auto bij de garage gehaald en naar de supermarkt voor een paar kleine boodschappies. Thuis lekker geluncht en om 1 uur ben ik in noordelijke richting vertrokken naar Kaikoura. Wederom een mooie rit naar de kust. Vlak bij Kaikoura is een zeehonden kolonie en ze bivakkeren zeer dicht bij de kust. Er lag er eentje te relaxen op 3 meter vanaf het punt waar ik stond. Best wel gaaf. Ondertussen was het al 4 uur geworden, was het zwaar bewolkt en miezerde het zo nu en dan. Dus besloot ik om hier maar ergens te overnachten. Op een "Top 10 Holiday Park" dus.  Morgen verder naar het noorden rijden, naar Blenheim. De weersverwachtingen zijn daar aankomende week zeer zomers.

Zondag 10 maart

Gisteravond nog een lange tijd op het strand van het meer naar de heldere hemel gekeken. Er waren zoveel heldere sterren te zien. Ook waren er misschien wel miljoenen kleine sterren in een baan van oost naar west.....de melkweg. Een prachtig schouwspel.  Vanmorgen om 8 uur eruit en het was goed koud en de tent was drijfnat. Een uurtje later was ik weer onderweg naar een meertje in de buurt om te lopen in een wildlife reservation. Maar het hek dat toegang moest geven tot de track was met een hangslot afgesloten dus dat ging niet door. Dus maar naar "Arthur Pass" om daar morgen de "Avalanche Track" te gaan doen. Na zo'n 15 km na Lake Tekapo begon het te regenen en dat heeft het enkele uren gedaan. Mijn eerste echte regen in 6 weken!  De weersverwachting voor "Arthurs Pass" zijn ook voor de eerstvolgende dagen ook niet erg goed dus besloot ik om naar het noorden te gaan rijden. Dan rij ik langs de woonplaats van Klaas en Bea dus daar maar even aankloppen. Heb daar mijn tent laten drogen en de was gedaan. Aangezien de auto een APK keuring moet ondergaan ga ik dat morgen laten doen en slaap ik dus sinds weken weer heerlijk in een bed. Vanmiddag heb ik Klaas zijn auto gewassen omdat hij vw een spier probleem dat op het moment zelf niet kan. Bea had heerlijk gekookt voor ons. Vanavond heb ik van hen nog een paar nuttige tips gekregen om de aankomende 11 dagen goed door te kunnen brengen. Dus ga ik zo mn bedje opzoeken.

Zaterdag 9 maart

Toen ik om 8 uur wakker werd lag de camping net niet in de wolken. Een vochtige bedoening was het. Toch maar om kwart over 9 met mijn voorgenomen tocht begonnen naar de "Hoover Glacier". Een niet al te moeilijke tocht die uit en thuis zo'n 3 uur in beslag neemt. Er waren 3 grote swingbridges in opgenomen. Het einde van de tocht was het "Hoover Glacier Lake". In het meer dreven grote stukken blauw ijs die van de gletcher waren afgebrokkeld. De oppervlakte van de gletcher, die vrij laag ligt, was bedekt met zwarte aarde leek het wel. Aarde die door de wind erop geblazen is. Bij aankomst op de camping geluncht en daarna begonnen aan de 2e tocht van de dag. Die was volgens de folder steil. Dat was het ook maar best te doen. Vervolgens was het alleen maar houten trappen opklauteren. Erg saai dus, na zo'n 1000 treden, ben ik maar teruggegaan. Ik had het kunnen weten want bij de onderste trede stond een bordje waarop stond "First of 1878".  Beneden op de camping heb ik toen mijn boeltje ingepakt en ben naa "Lake Tekapo" gereden waar ik op een holiday park aan het diep blauwe meer sta. Daar heb ik vanmiddag even in gezwommen en warempel het water was weer koud.  Aan het begin van de avond wat boodschapjes gedaan en gegeten. Het is een heldere hemel vanavond dus de kans zit erin dat ik vanavond als het donker is, de melkweg ga zien met zijn miljoenen sterren. Fingers crossed dan maar.