De eerste tocht

Vandaag een beklimming van Mount Richardson (1048 mtr. hoog) gemaakt samen met 3 vrienden van mijn gastheer (2 kiwis; Rodney en Tim beiden piloten en David, een import Engelsman).
Het was een heftige tocht; de klim van 2 uur naar de top ging over bijna niet onderhouden paden. Alleen maar stenen en door regengeulen van sons wel 60 cm diep. Ik ging vaak kapot.Wat was dat heftig. De jet-lag zal er heus wel debet aan zijn geweest. Vaak onderweg gestopt om even op adem te komen en even rond te kijken. Veel takken en stammen waren met iets zwarts bedekt. Het bleek een soort fungus te zijn en de insecten dien daar hun behoefte op. Aan inieminie draadjes zit dat in de vorm van een klein druppeltje. Dat smaakt heel erg zoet en dat ruik je ook in het bod. Een zoete geur. En dus ook heel veel bijen dus. Eenmaal boven aan de top is daar toch de beloning. Een waanzinnig uitzicht. Daar boven ons brood gegeten en weer langs een andere kan naar beneden. Tegen 3 uur weer bij de auto en naar huis voor een douche. Daarna nog bijna 2 uur geslapen en naar David waar een BBQ georganiseerd was samen met de andere lopers en hun partners. Een zeer geslaagde dag dus.

Het aftellen....

Vandaag de allerlaatste klusjes nog doen voordat ik morgenochtend vertrek. Vanmorgen al op tijd de grijze manen laten kortwieken dus daar heb ik de eerste weken ook geen omkijken meer naar. Heb er enorm veel zin in om te gaan... heerlijk die vrijheid.  Het tijdsverschil met Nieuw Zeeland is 12 uur en het is er volop zomer. De laatste dagen is het er ruim boven de 25 graden dus dat is best wel heel lekker. Zaterdagochtend zal ik arriveren in Christchurch. Deze stad is vooral bekend omdat daar veel seismologische activiteiten zijn. Er zijn ongeveer 100 breuklijnen in de aardkorst.
Klik hier als je daar iets meer over wil lezen.

En wil je alvast genieten van een mooie track  dan hier een mooi  filmpje: http://youtu.be/khnD3ajxyzs

Als er internet is zal ik zal proberen regelmatig foto's en mijn belevenissen te posten.

Deze video kwam ik net tegen; volle maan komt op in Wellington, NZ

De afgelopen tijd lekker veel gelopen. Steeds in de Schoorlse duinen...het gaat daar omhoog en naar bene-den, verschillende trappen (v.a. 170 onregelmatige treden) en door het losse zand ploeteren. Het ploeteren door het zand viel vandaag wel mee want het was bevroren dus ik zakte er niet zoveel in weg.
Elke keer een rondje van 23 km. Zo ook vandaag. Ik ben er niet heel erg vroeg heen gereden vanwege de vorst. De temperatuur was -4 graden en er lag al en beetje sneeuw. Met sneeuw ziet de Duintoppen loop er gelijk heel anders uit, je moet toch iets meer opletten want anders loop je zo verkeerd. Heb genoten vandaag.

Op de terugweg ben ik nog even langs Bever outdoor gereden om een "Camelbag" van 3 liter te halen en nog wat kleine dingetjes voor mijn reis naar Nieuw Zeeland. Ik denk dat ik nu wel alles heb.

Eergisteren kreeg ik van mijn Nieuw-Zeelandse vrienden te horen dat de Routeburn Track enkele dagen gesloten is geweest vanwege de vele regenval. Ook heeft het leger vele trampers met heli´s in veiligheid weten te brengen...best heftig dus. Uitkijken dus, het weer kan daar in enkele minuten volledig omslaan.

Gisteren heb ik een lekker stuk gelopen in de buurt, ongeveer 25 km. Het regende niet maar het was wel frisjes. Ik moet nu echt meer trainen want het luie vet moet er wel af....  Nog 5 weken te gaan om nog wat kilometers in de benen te krijgen. Moet lukken. Gelukkig hoef ik niet dezelfde conditie als voor de Camino te hebben want ik krijg een auto te leen van Bea. Daar ben ik heel erg blij mee. Verder train ik thuis ook nog; op de hometrainer 3 a 4 keer in de week ongeveer anderhalf uur en regelmatig even een kwartiertje op een balanceboard staan om de coordinatie en balans van enkels en benen te verbeteren.

     

Alleen het idee dat ik over enkele weken hier mag lopen maakt me al ontzettend blij

De voorbereiding

Adembenemend uitzicht tijdens de Kepler track.

Ik ben bijna klaar met de voorbereidingen voor mijn reis. Een grotere rugzak heb ik moeten aanschaffen want er moet ook een tent, kookgerei incl. kooktoestel en eten voor een week mee. Gekozen heb ik voor een TFX Cerro Torre (65+20) van het merk Lowe Alpine. Water kan getapt worden uit de vele beekjes en rivieren die ik onderweg tegenkom.
Aan kleding hoefde ik niet zoveel meer aan te schaffen alleen nog een Merino wollen muts, voor de koude nachten in de bergen,een pet (daar loopt sinds het voorjaar van 2012 een ander pelgrim waarschijnlijk mee rond) en een regenbroek met lange ritsen. In de Nieuw Zeelandse Alpen valt er op sommige plekken meer dan 8 meter regen op jaarbasis naar beneden dus goede regenkleding zal ik daar ongetwijfeld nodig hebben.

Verder heb ik al 3 Great Walks gereserveerd. Tegenwoor- dig moet dat want de toestroom van hikers uit de hele wereld wordt alsmaar groter en op deze manier kan de overheid het nog een beetje reguleren. Als je reserveert dan boek je gelijk je overnachtingsplaats of het nu een hut is of een camping plaatsje. In de hutten is meestal plaats voor zo'n 40 personen en op de campings ongeveer 10 staan-plaatsen. Het is onderweg wel back to basic, de meeste campings en hutten beschikken niet over flush toilets en douches. Verder is er ook niets te koop dus je eten en drinken zal je zelf mee moeten nemen. En natuurlijk al je vuil weer meenemen naar het eindppunt.

Ik heb de "Heaphy Track" gereserveerd als eerste. Deze ligt in het noordwesten van het eiland. Het begin- en eindpunt liggen ongeveer 550 km over de weg van elkaar af dus ik vlieg eerst met een helikopter van het eindpunt naar het beginpunt. De tweede Great Walk is de "Keppler Track" en die ligt in Fjordland in het zuidwesten. De derde is de "Routeburn Great Walk" dat iets ten noorden van de "Keppler" ligt. Ook hier weer het probleem van een nogal grote afstand over de weg tussen het begin-en eindpunt. Die afstand zal ik moeten overbruggen met een bus en laat ik de auto staan bij het eindpunt.

Deze link laat je stukken van de 9 Great Walks zien: klik hier