Woensdag 6 maart

Toen vanmorgen wakker werd lag de hut in de wolken alsof er een dikke ondoordringbare mist hing. Voor het eerst na het ontbijt vertrokken met mn regenjack aan. Het ging gelijk steil omhoog de bossen in. Na een half uur mn regenjack uit en mn broekspijpen afgeritst. De temperatuur was goed te doen. Mijn knie voelde niet lekker dus bij de hut bij Lake Howden besloot ik om niet op de campsite daar te overnachten en de volgende dag terug te lopen zoals ik in eerste instantie van plan was. Dus door naar het einde van de tocht en met de bus terug naar de carpark zo'n 200 km verderop. Het was ondertussen ook begonnen met regenen. Bij het eindpunt bij The Device heb ik mw omgekleed en ben gelift naar Te Anau. Daar een heerlijke bak Chinees gegeten en om 5 uur met de bus naar Queenstown waar ik om kwart over zeven aan gekomen ben. Een camping opgezocht voor de nacht en tegen tienen lag ik al lekker te snurken.

Dinsdag 5 maart

Na het ontbijt vertrokken naar de volgende hut op 11,3 km afstand. Er staat 4,5 tot 6 uur voor. Het begon gelijk al stijl omhoog en mijn knie begon al tegen te sputteren.  Na een uurtje klimmen werd het al wat minder. Ben hem ook gaan ontlasten door meer mijn stokken te gaan gebruiken. Wederom vandaag in een prachtige omgeving gelopen grotendeels boven de boomgrens. De track ging ook langs een groot bergmeer op ongeveer 1100 meter; "Lake Harris". Na zo'n 2 uur bereikte ik het hoogste punt van vandaag; "Harris Saddle" op 1255 m. hoogte. Vandaar uit is er een loop van ongeveer 2 uur naar "Conical Hill" maar die heb ik vw m'n knie aan mij voorbij laten gaan. Na "Harris Saddle" ging het voornamelijk naar beneden. Ik ben regelmatig gestopt om te genieten van het uitzicht en om te drinken uit de vele stroompjes. Dat water is heerlijk; zo puur. Het laatste stuk naar de hut ging stijl naar beneden over een pad dat bedekt was met grote stenen. Heel goed uitkijken was dat dus. Later door een mooi bos en het pad was erg smal. De hut ligt aan "Lake Mackenzie" en na mn bed te hebben ingericht heb ik daar lekker in gezwommen. Wel koud maar erg verfrissend. Daarna geluncht en mijn laatste stuk kaas opgegeten.

Maandag 4 maart

Ik was er al vroeg uit vanmorgen na een lange nacht. Na het opnieuw indelen van mijn rugzak en een ontbijtje ben ik gereden naar de Routeburn carpark. Om even over half negen ben ik begonnen aan de zesdaagse tocht. In het begin had ik nog wel wat last van mijn linker knie maar na verloop van tijd bijna niet meer. Ik moet wel zeggen dat ik heel rustig gelopen heb vandaag en veel gebruik heb gemaakt van mijn poles. Vandaag leek het wel de dag van de swingbridges; ik ben over 5 van deze wiebelbruggen gelopen. Grotendeels vandaag door het bos gelopen. Bij de wat meer open stukken was het uitzicht ook gelijk weer fenomenaal. Het laatste uur was erg stijl omhoog over niet al te beste paden. Er werd nog aan verschillende stukken gewerkt om ze in een betere conditie te krijgen. Omstreeks lunchtijd arriveerde ik bij Routeburn Falls Hut op 1000 m hoogte. Ik was de eerste dus mijn bedje voor voor de nacht uitgezocht. Heerlijk geluncht en daarna een tijdje gelezen en met andere trampers gepraat.
Savonds om half 8 kwam de ranger een praatje houden en de tickets controleren. Aan de muur hing een grote lap stof met in 25 talen het volgende geschreven; vrolijk kerstfeest in Routeburn Falls. De ranger had een grote plak chocolade voor degene die de meeste talen kon raden. Samen met een Nederlandse vrouw had ik er 16 maar een Amerikaans gezelschap had er eentje meer. Dus geen chocola vor ons. Tegen half 10 mn mandje opgezocht en heerlijk geslapen.

Zondag 3 maart

Om half 8 vanmorgen mn bedje uit en na een ontbijtje Queenstown ingegaan. Er was een strak blauwe lucht. Bij het DOC, dat in een outdoorzaak is gevestigd, de tickets voor de Routeburn Track gehaald. Omdat ik vandaag alle tijd van de wereld heb maar eens de stad gaan verkennen. Eerst op een terras koffie met een cranberry muffin genomen. Daarna naar de haven gelopen waar de meeste jetboat excursies vertrekken. Er zijn opmerkelijk veel winkels waar kunst, in het breedste zin van het woord, geëxposeerd en verkocht wordt. Veel mooie dingen  gezien dus. Tegen de middag ben ik vertrokken naar het noorden; naar Glenorchy. De rit langs de oostelijke oever van Lake Wakatipu was werkelijk schitterend. Langs deze weg zijn verschillende uitkijkposten gemaakt en ik ben dan ook een aantal keren gestopt om ff rustig te kunnen genieten van de fantastische uitzichten. Na Glenorchy richting het begin van de Routeburn Track. Ik heb toen een afslag gemist en kwam dus heel ergens anders terecht. Stom.... maar het was wel een mooie rit dus maakte het me uiteindelijk bitter weinig uit. Nadat ik de goede weg had gevonden had ik de campsite voor vannacht vrij snel gevonden. Deze campsite ligt op 5 km afstand van het begin van de Routeburn Track. Straks eten en op tijd mn tentje in want morgen word een zware dag.

Zaterdag 2 maart

Vandaag ben ik naar Queenstown gereden via Mossburn en Five Rivers.Dat ligt zo'n 3 uur rijden ten noorden van Te Anau.  Het eerste stuk weg erheen gaat voornamelijk door heuvelachtig terrein met bergen tussen de 600 en 1000 m. Na Five Rivers liep dat al gauw op tot 2300 m hoogte. Queenstown ligt aan "Lake Wakatipu". Het is een toeristische stad en je kunt er allerlei activiteiten boeken. Ik zal er een paar noemen: kayakken, raften, hiken, heli-hike, heli-bike, met een jetboat over de Dart River scheuren, paragliden, mountainbiken en natuurlijk buggy jumpen met een maximale diepte van maar liefst 143 m. Ook kan je met een kabelbaan naar de "Ben Lomont" top op zo'n 1650 m hoogte. Je schijnt vanaf daar een prachtig uitzicht te hebben over het dal. Dus het is niet vreemd dat deze plaats een enorme aantrekkingskracht heeft op jongeren. In de winter is het een en al wintersport wat de klok slaat. Ook zijn hier in de buurt op verschillende locaties opnames gemaakt voor de "Lord of the Ring" films. Vanmiddag heb ik een bezoek gebracht aan de kapper want die sik mocht er nu wel eens af; hij begon me aardig te irriteren. Dus ik loop een kapsalon binnen en kon gelijk geholpen worden. Het was voor de kapster, ze komt uit Zuid-Korea, een hele toer om er iets van te maken. Mijn baard werd geschoren met een roze lady shave en je kunt niet zeggen dat ik nu voorzien ben van een zachte kin. Maar dat terzijde. Het knippen van mijn haar was best wel amusant. Ze begon aan een kant en daarna ging ze verder met de andere. Maar daar had ze teveel vanaf afgeknipt dus de ene kant moest nog een stukje aangepast worden maar daar ging ze ook weer de fout in. Hilariteit alom en ze moest er zelf nog het meeste om lachen. Ik heb haar maar aan laten knoeien en als ik thuis ben dan mag mijn eigen kapper er proberen er weer iets knaps van te maken. Het is vakantie zal ik maar zeggen. Mijn tentje heb ik op het "Creeksyde Holiday Park" opgezet. Het ziet er heel mooi uit, compleet met tv ruimte, lounge kamer en een keuken met alles erop en eraan.

Vrijdag 1 maart

Vanacht slecht geslapen; een of andere jodokus had het raam gesloten dus was het erg benauwd met zn 8en in een kamer. Dáárdoor zat ik al om 7 te ontbijten. Een uur later de deur uit voor het laatste stuk richting Kepler Car Park. Het vlakke pad liep grotendeels door bos en een klein stukje over "Wetland". Mijn knieënwaren de eerste anderhalf uur nog wel pijnlijk maar daarna voelde ik ze niet meer. Ze hebben de eerste 2 dagen toch meer te verduren gehad dan ik gedacht had. Dus ik had er al snel een stevig tempo in zitten en dat bleek ook wel want even over half 12 stond ik al bij de auto. M'n rugzak ingeladen en snel naar een camping gereden voor een lange hete douche. Daarna wat kleren gewassen en geluncht. De rest van de middag rustig aan gedaan; beetje gelezen, dagboek bijgewerkt en zo nu en dan een hazeslaapje ertussendoor. Vanavond na het eten nog wat yoghurt en fruit gekocht want ik moet toch wel het eea aanvullen. En straks....heerlijk vroeg naar bed. Morgen ga ik op mijn gemak naar Queenstown rijden  want daar moet ik op 3 maart de tickets voor de Routeburn Track gaan halen die voor mij een dag later van start gaat. Ik hoop dan op 9 maart de tocht volbracht te hebben.