Maandag 11feb.

Waar ik gisteren een voorgevoel over had is dan toch gebeurd. Vannacht heeft het aardig geregend en vanmorgen waren de bergen in zijn geheel ingepakt in een grijs wolkendek. Heb een local gevraagd of dat vandaag nog weg zou trekken en zijn antwoord was dat dit wel een dag of 3 nog zou aanhouden. Op de site van MetServ ( de Nieuw Zeelandse KNMI ) gekeken en er werd veel regen en wind voorspeld. Al met al genoeg redenen om de boel te cancellen. Een heli transport in de wolken dat is me dan veel te duur. Misschien dat ik in mart een 2e poging ga wagen. Dus de auto in richting Westport. Onderweg nog een keer gestopt om de machtige hoge golven te aanschouwen. Een heerlijk geluid ook.
In Westport en lunch gescoord en op naar "Seals Foulwind". Daar huisvest zich de grootste zeehondenkolonie van het land. Een mooie wandeling erheen van ruim een uur. Aangekomen op de plek waar je ze kan aanschouwen viel het toch wel een beetje tegen. Ik zag er maar 5. De meesten zijn ook te zien tussen november en januari omdat ze dan jongen. Naar toch wel leuk om ze te kunnen gezien te hebben in hun natuurlijke habitat. Daarna verder richting Charleston. Even daarvoor een camping gevonden bestierd door een Duitser die vlak na de Chernobyl ramp de knoop heeft doorgehakt om te verhuizen naar Nieuw Zeeland. Hij heeft er een leuke camping neergezet naast een riviertje. Nadat ik mn tentje heb opgezet een heerlijk biertje gedronken en gekletst met de Duitser, een import Engelse metselaar en een import Schot. Avonds een overheerlijke home-made pizza gehad en tegen half tien mn slaapzak in geschoven.

Zondag 10 feb.

Vanmorgen om half 9 ingepakt en naar het noorden vertrokken langs de kust naar Kamarea. Al snel slingerde de weg de dicht begroeide bergen in. De max. snelheid is 100 km per uur; alsof je die snelheid überhaupt kan halen en het dan nog kan navertellen ook. Om 11 uur reed ik Kamarea binnen en ben gelijk op zoek gegaan naar het plaatselijke vliegveldje. Dat was helemaal uitgestorven. Ik zag een bordje "Heaphy Track" staan dus daar maar naartoe. Een groot gedeelte ging over een gravel weg zoals je die hier nog veel tegenkomt. Aan het einde van de weg kom je in een klein natuurpark uit aan de Kohaihai rivier die op die plaats de Tasman Zee inloopt. Hier begint of eindigd de "Heaphy Track". Heb hier even rondgelopen en genoten van een wilde zee en witte strand. Weer terug in Karamea getankt en in de supermarkt nog het eea ingeslagen. Óók een zonnehoed gekocht met een nekflap want als de zon schijnt dan is die meedogenloos. Ingecheckt bij "Last Resort motel" en de heli vervoerder gebeld om duidelijke afspraken voor morgen te maken. Ik wordt om 11 uur opgepikt bij het einde van de Kohaihai rivier. Daar parkeer ik mijn auto zodat als ik de tocht volbracht heb gelijk mn auto ter beschikking heb. Het openbaar vervoer hier is toch heel anders dan dat we in Nederland gewend zijn. De rest van de middag lekker gelezen en vanavond een heerlijke dikke steak op mijn bord gehad. De eerstkomende dagen worden het gevriesdroogde maaltijden eten. Het weer baart mij wel wat zorgen. De bergtoppen zijn verhuld door donkere wolken; dat betekent weinig goeds. Dus fingers crossed!

Totdat ik van deze tocht weer terug ben in de bewoonde wereld heb ik geen internet en kan dus ook niet bloggen.

Vrijdag 8 februari

Vanmorgen na een heerlijk ontbijt vertrokken uit Hanmer Springs dat bekend is door zijn natuurlijke hete bronnen. Een hele mooie rit gehad richting de westkust. Wat een natuurschoon. Bij Lewis Pass even gepauzeerd bij n meertje hoog in de bergen en in Reefton brood, yoghurt en een ijsje gehaald. In Lyell, een oud goudwinnings gebied,een basic campsite van het D.O.C. gevonden. D.O.C. staat voor Department Of Conservation. Deze overheids instelling beheert alles in Nieuw Zeeland wat met de natuur te maken heeft. Voor het eerst kamperen in mijn nieuwe tent. Nadat de tent om half 6 stond een wandeltocht van iets meer dan 2 uur gemaakt. De meerdaagse tocht gaat over "The Old Ghost Road" en begint met een wiebelige hangbrug over een creek. Een mooie wandeling over smalle stijgende paadjes in een bod. Heb veel varens op stam gezien van soms wel 8 meter hoog. Heel indrukwekkend. Nadat ik weer bij mijn tent was eten gemaakt (gevriesdroogd) en nog even van de warme zon genoten. Veel sandflies op de campsite en volgens mij moeten ze allemaal mij hebben, wat een k..beesten zeg.
Zo een kopje koffie maken en dan lekker naar bed.
ps... omdat er weinig bereik is betreffend mobiel internet kan het voorkomen dat de berichten die ik  posts op deze blog wat later gepubliceerd worden.

Donderdag 7 februari

Vandaag is er een nationale feestdag in Nieuw Zeeland; herdacht wordt het verdrag dat ondertekend is tussen de Engelsen en de Maories. We hebben besloten om Banks Peninsula ( een schiereiland ten oosten van Christchurch) te verkennen. Vlak voor Christchurch zag ik de gevolgen van de laatste aardbeving erg goed. De wegen zijn zwaar beschadigd en zitten vol met hobbels en bobbels. Hard rijden kan dus niet. Hele wijken zijn onbewoonbaar verklaard. Ik zag oa een fietspad dat over een lengte van wel een kilometer ruim 2 meter onder water is verdwenen. Zo bizar allemaal!
Eergisteren is er in die stad nog een naschok geweest van 3,8 op de schaal van Richter. Het episch centrum lag maar op 3 km diepte.
Het was een bewolkte dag met tot 2 uur regelmatig een buitje. Heerlijk koffie gedronken met een rabarber mufin geserveerd met 'n yoghurt dip.
Ik heb mooie vergezichten gezien. De heuvels waren van origine begroeid met hoge bomen maar de Engelsen bieren hebben die bijna allemaal plat gebrand om schapen te kunnen houden. De meeste wegen bestaan hier uit een soort groffe gravel die 4x per jaar met een speciale wagen weer gelegaliseerd worden. Ook ben ik in Akaroa geweest van waaruit je een tocht op zee kunt maken om met dolfijnen te zwemmen. Dat zal ik waarschijnlijk over 4 weken doen. Het schijnt een mooie ervaring te zijn. Weer in Christchurch nog een paar inkopen gedaan (oa een trekkers tentje die zwaar in de aanbieding was) en daarna via een bierstube weer naar huis. Vanavond lekker ge-BBQ-t. Morgenvroeg vertrek ik samen met Bea naar Hammer Springs waar hete bronnen zijn. We overnachten daar en dan rij ik vrijdag door naar de Alpen waar ik ga lopen.

De eerste tocht

Vandaag een beklimming van Mount Richardson (1048 mtr. hoog) gemaakt samen met 3 vrienden van mijn gastheer (2 kiwis; Rodney en Tim beiden piloten en David, een import Engelsman).
Het was een heftige tocht; de klim van 2 uur naar de top ging over bijna niet onderhouden paden. Alleen maar stenen en door regengeulen van sons wel 60 cm diep. Ik ging vaak kapot.Wat was dat heftig. De jet-lag zal er heus wel debet aan zijn geweest. Vaak onderweg gestopt om even op adem te komen en even rond te kijken. Veel takken en stammen waren met iets zwarts bedekt. Het bleek een soort fungus te zijn en de insecten dien daar hun behoefte op. Aan inieminie draadjes zit dat in de vorm van een klein druppeltje. Dat smaakt heel erg zoet en dat ruik je ook in het bod. Een zoete geur. En dus ook heel veel bijen dus. Eenmaal boven aan de top is daar toch de beloning. Een waanzinnig uitzicht. Daar boven ons brood gegeten en weer langs een andere kan naar beneden. Tegen 3 uur weer bij de auto en naar huis voor een douche. Daarna nog bijna 2 uur geslapen en naar David waar een BBQ georganiseerd was samen met de andere lopers en hun partners. Een zeer geslaagde dag dus.

Het aftellen....

Vandaag de allerlaatste klusjes nog doen voordat ik morgenochtend vertrek. Vanmorgen al op tijd de grijze manen laten kortwieken dus daar heb ik de eerste weken ook geen omkijken meer naar. Heb er enorm veel zin in om te gaan... heerlijk die vrijheid.  Het tijdsverschil met Nieuw Zeeland is 12 uur en het is er volop zomer. De laatste dagen is het er ruim boven de 25 graden dus dat is best wel heel lekker. Zaterdagochtend zal ik arriveren in Christchurch. Deze stad is vooral bekend omdat daar veel seismologische activiteiten zijn. Er zijn ongeveer 100 breuklijnen in de aardkorst.
Klik hier als je daar iets meer over wil lezen.

En wil je alvast genieten van een mooie track  dan hier een mooi  filmpje: http://youtu.be/khnD3ajxyzs

Als er internet is zal ik zal proberen regelmatig foto's en mijn belevenissen te posten.

Deze video kwam ik net tegen; volle maan komt op in Wellington, NZ